عاشقانه

رفتم ، مرا ببخش و مگو او وفا نداشت

راهی به جز گریز برایم نمانده بود

این عشق آتشین،

پر از درد بی امید

در وادی گناه و جنونم کشانده بود

رفتم که داغ بوسه پر حسرت ترا

با اشک های دیده ز لب،

شستشو دهم

رفتم که نا تمام بمانم در این سرود

 رفتم که با نگفته به خود آبرو دهم

رفتم،

مگو

مگو که چرا رفت

ننگ بود

عشق يعني با غم الفت داشتن

         سوختن با درد نسبت داشتن

                    عشق دريک جمله يعني انتظار

                                انتظار روز رجـــعت داشتن

                                       عشق يعني مستي و ديوانگي

                                                عشق يعني در جهان بيگانگي

                                       عشق يعني شب نخفتن تا سحر

                              عشق يعني سجده ها با چشمان تر

                     عشق يعني سر به در آويختن

             عشق يعني اشک حسرت ريختن

  عشق يعني در جهان رسوا شدن

         عشق يعني مست و بي پروا شدن

                  عشق يعني سوختن يا ساختــن

                           عشق يعني زندگي را باختن

                                   عشق يعني انتـــظار و انتـــظار

                                           عشق يعني هرچه بيني عکس يار

                                     عشق يعني ديـده بر در دوختـن

                           عشق يعني در فراقش سوختن

                 عشق يعني لحظه هاي التهاب

        عشق يعني لحظه هاي ناب ناب

 عشق يعني با پرستو پر زدن

         عشق يعني آب بر آذر زدن

                   عشق يعني سوز ني آه شبان

                            عشق يعني معني رنگين کمان

                                     عشق يعني با گلي گفتن سخن

                                              عشق يعني خون لاله بر چمن

                                      عشق يعني شعله بر خرمن زدن

                             عشق يعني رسم و دل برهم زدن

                    عشق يعني يک تيمم يک نماز

          عشق يعني عالمي راز و نياز

عشق يعني چون احسان پا به راه

       عشق يعني همچو يوسف قعر چاه

               عشق يعني بيستون کندن به دست

                        عشق يعني زاهد اما بت پرست

                                 عشق يعني همچومن شيدا شدن

                                          عشق يعني قلــه و دريا شدن

                                 عشق يعني يک شقايق غرق خون

                       عشق يعني درد ومحنت دردرون

              عشق يعني يک تبلور يک سرود

   عشق يعني يک سلام و يک درود

           عشق يعني جام لبريز از شراب

                    عشق يعني تشنگي يعني سراب

                            عشق يعني حسرت شبهاي گرم

                                    عشق يعني ياد يک روياي نرم

                                        عشق يعني غرقه گشتن در سراب

                                    عشق يعني حلقه هاي بي حساب

                          عشق يعني تا ابد بي سرنوشت

                  عشق يعني آخــرخط بهـشــت

         عشق يعني گم شدن در لحظه ها

عشق يعني آبـي بي انتـــها

        عشق يعني زرد تنها و غريب

                عشق يعني سرخي ظاهر فريب

                          عشق يعني تکيه بر بازوي باد

                                   عشق يعني حسرتت پاينده باد

 عجب صبری خدا دارد

 اگر من جای او بودم

 همان لحظه ی اول

  که اول ظلم می دیدم ازاین مخلوق بی وجدان 

                           جهان را با همه زشتی و زیــبـــــائی  

                             بروی یکدیگر ویرانه می کردم

                                 عــجب صـبری خدا دارد 

                                   اگر من جای او بودم

                         که در همسایه صدها گرسنه می دیدیم

                       نخستین نعره مستانه را خاموش می کردم.

                                عجب صبری خدا دارد

                                 اگر من جای او بودم

                          که می دیدم یکی عریان و لرزان،

                       دیگری پوشیده از صد جامه ی رنگی

                    زمین و آسمان را  واژگون مستانه می کرد

                             عجب صبری خدا دارد!!!

 

                                                  

اي کاش ميدانستم پس از مرگم اولين قطره ي اشک را چه کسي برايم ميريزد و آخرين کسي که منو فراموش ميکند کيست؟

تو كيستي،كه اينگونه،بي تو بي تابم؟
         شب از هجوم خيالت نمي برد خوابم

 

 دوستت دارم برای هميشه...